Noa-grietje schreef:Het zou goed kunnen dat ik totaal anders denk of beleef dan de anderen hier.
Mischien (helaas) vanuit mijn oude geloof zou ik willen groeien naar god toe, het willen weten van hoe en waarom.
Dan regels na te leven en al het beste gericht op en voor de ander. Ik ben niet zo met die ander bezig.
Gaat het uiteindelijk niet tussen god en mij als ik straks voor eeuwig mijn ogen sluit?
Nu ik dit typ vind ik het zelf stom klinkenen ik denk plots dat ik de spijker op de kop heb geslagen...
Ik bemerk nu dat ik mezelf het antwoord geef op een "eeuwenoude" vraag naar mezelf toe. .... want wat is eigenlijk groeien?!
Door het geleerde in de praktijk te brengen, juist, naar de ander.
Ik begrijp wat je bedoeld. Jouw "oude geloof" is gericht op gevoel en niet op handelen, terwijl het Jodendom juist handelen is. In het christenendom (ik neem aan dat je dat met oude geloof opdoelt) is het gevoel en ervaren het belangrijkste, maar voor handelen is maar weinig plaats. Ik denk dat dat voor jou tegenstrijdig is, maar juist door het handelen krijg je ook een goed gevoel van. Soms hoeft het handelen niet eens een grote handeling te zijn, maar kan kleine handelingen ook goed zijn. Het kan zijn dat alle wetten/geboden je wel erg veel lijkt om aan te houden, maar het gaat ook om met welke intensie je de wetten houdt. In het christenendom wordt er geleerd om er maar niet aan te beginnen om aan G'ds geboden/wetten te houden, want wij zijn daar toe niet in staat of/en kunnen het niet. Het Jodendom leert juist het tegenovergestelde. Juist door het handelen naar G'ds geboden/wetten laat je juist G'd zien door jouw. Ookal zijn wij niet Joods toch kunnen ook wij laten zien dat wij anders zijn dan de wereld is. Door ernaar te handelen en naar G'ds geboden/wetten te leven die voor ons van toepassing zijn, laten wij zien dat wij niet met het wereldse meelopen. Ik hoop dat ik het zo goed heb verwoord en dat je er wat meekan.
